عمو جان استالین

«عموجان استالین» نوشته ی ابراهیم درباره ی مردی است که توهم توطئه شدیدی دارد و با همین نگاه هم به سراغ تحلیل جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ می رود. داستان درباره ی گزارش ها و تحلیل های فوتبالی عموجان استالین است. او به توصیه پزشک متخصص و برای جلوگیری از آلزایمر و همین طور علاقه اش به فوتبال، خاطرات و تحلیل هایش را از جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ می نویسد. او در توجیه نوشتن این تحلیل ها می گوید: «اولا که نه به شما مربوط است ما چی می نویسیم نه خودمان صلاح می دانیم مکتوبات مان را بگوییم، اما چه کنیم که جبر روزگار و فرمایش ناجوانمردانه ی پزشک باعث شده این کار را انجام دهیم». بازی با توپ تاریخچه ای چند هزار ساله دارد و از زمان پیدایش فوتبال همواره با استقبال مردم روبه رو بوده است. در میان تمامی مسابقات فوتبال، هیجان جام جهانی نیز به مراتب بیشتر و گسترده تر است. نویسنده با بهره گرفتن از جذابیت فوتبال و با زبانی طنز و شخصیتی که توهم توطئه دارد، داستان را به شکل بامزه ای پیش می برد. شخصیت اصلی به همه بدبین است مخصوصا نام هایی که برای مخاطب آشنا و جذاب است. از نظر عمو جان استالین اما پشت هر شوتی که در مسابقات زده می شود یا هر گلی که به ثمر می رسد، توطئه ای وجود دارد. او به همه بدبین است؛ از دروازه بانی بیرانوند و بازی سردار آزمون و گزارشگری عادل فردوسی پور گرفته تا مربی گری، کارلوس کی روش و هنرپیشه هایی که درباره ی مسابقات جام جهانی نظرمی دهند. کتاب در بیست و دو قسمت، روایت می شود و نویسنده در هر قسمت تا آنجا که توانسته مضامین سیاسی و نقد برخی عقاید و نطرات را در کتاب گنجانده است. با این حال، نگرش سیاسی نویسنده در برخی جاها تک بعدی و همراه با یک جانبه نگری است. بسیاری از خوانندگان با شوخی های فوتبالی آشنا هستند و در جامعه رواج دارد از این رو نویسنده با انتخاب این سوژه کار خودش را سخت کرده است. شخصیت اصلی کمی یادآور دایی جان ناپلئون است اما عمق و گستردگی آن را رمان را ندارد و در همان بستر شوخی های فوتبالی باقی مانده است که می تواند خواننده را بخنداند. «عموجان استالین» داستانی طنز است که با بهره گیری از جذابیت های فوتبال کوشیده است نگاهی انتقادی نیز به برخی اتفاقات سیاسی اجتماعی داشته باشد.