شریدر به روایت شریدر

شریدر یکی از چهره های اصلی سینمای دهه ٧٠ آمریکاست. او در مقام منتقد فیلم یکی از مهم ترین کتاب های نظری سینمای این دهه را تحت عنوان « سبک استعلایی در سینما » و در مقام فیلمنامه نویس، مهم ترین و دوران سازترین فیلم این دهه را با نام « راننده تاکسی » نوشته است. او در عین حال با کارگردان های مهم این دهه همچون اسپیلبرگ، دی پالما و پولاک همکاری داشته است. ماهیت تحلیلی و تفصیلی این کتاب به گونه ای است که هم پس زمینه تربیتی و دینی شریدر را وا می کاود و هم درس هایی است در باب فیلم نامه نویسی از زبان یکی از خلاق ترین فیلمنامه نویسان همه دوران ها و هم تحلیلی همه جانبه و هوشمندانه است از نسل فیلمسازان دهه ٧٠ و اینکه نشان می دهد. کارگردانی با دغدغه ها و تربیت دینی چگونه مضامین الهیاتی را در فیلم هایش بسط می دهد. این جنبه آخر، دست کم می تواند ماهیت پدیده ای به نام سینمای دینی و البته خلف آن سینمای معناگر را در ایران مسئله زا کند. در پایان این کتاب گزیده ای از نقدها و نوشته های شریدر در دوره نقدنویسی آورده شده است.