سپیده دم

کتاب سپیده دمان، اثری نوشته ی فردریش نیچه است که اولین بار در سال 1881 به انتشار رسید. جملات قصار و نثر شعرگونه ی نیچه در این کتاب که نشان دهنده ی ظهور فلسفه ی به بلوغ رسیده ی اوست، به تکانه هایی می پردازد که انسان ها را وادار می کنند تا در دین، اخلاقیات، متافیزیک، و هنر به دنبال تسلی باشند. نیچه در کتاب سپیده دمان، فردگرایی شدیدتر و رشد شخصیتی را چاره ی کار می داند، به مسائل اجتماع و خانواده می پردازد و از ضمیرهایی آزاد سخن به میان می آورد که شجاعت رهایی از تبعیضات آرمان گرایانه را دارند. این اثر ارزشمند که با سبک متمایز و گاها متناقض نیچه نوشته شده، تقریبا به همه ی موضوعاتی که در آثار بعدی او مورد بررسی قرار گرفته اند، می پردازد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند فردریش نیچه از برجسته ترین فیلسوفان قرن نوزدهم اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر راهنمایی ضروری و بستری پایه ای برای درک این فیلسوف بزرگ و آثارش، مجموعه ای بسیار مهم از تقریبا همه ی آثار نیچه و اثری نوشته ی یکی از مهم ترین فیلسوفان قرن نوزدهم تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز ماندگاری رویاها و خاطره ها و دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.