سپیدرود زیر سی و سه پل

«سپیدرود زیر سی و سه پل» نوشته ی کیهان خانجانی پانزده داستان کوتاه را دربرمی گیرد. این کتاب در واقع نخستین کتاب این نویسنده است که اولین بار در سال ۱۳۸۳ چاپ و در جایزه ی مهرگان ادب تقدیر شده و به مرحله ی نهایی جایزه ی گلشیری نیز راه یافته است. نویسنده در این مجموعه به آدم های متعارف و غیرمتعارفی می پردازد و با بیان و ساختار گاه سوررئالیستی، خواننده را دچار نوعی کابوس می کند. شخصیت ها اگرچه گاهی از نمونه ی تیپیک جامعه هستند، اما نویسنده آن ها را بازآفرینی کرده، به آن ها شخصیت داستانی داده و وضعیت جدیدی از آن ها ارائه داده است. اگرچه همه ی این آدم ها به نحوی درگیر روزمرگی و گرفتاری های خودشان هستند، با این حال گرفتاری ها و روزمرگی های آن ها از نوعی دیگر است. خانجانی کوشیده تا اجرایی متفاوت از قصه هایش داشته باشد. داستان «اعتراف نوشت» و «سپیدرود زیر سی وسه پل» تلاش خانجانی برای اجرای متفاوت داستانی هستند. نویسنده از فقر و بیماری و تقابل طبقاتی سخن می گوید و تضادهای جامعه را از طریق روابط آدم ها نشان می دهد. شخصیت ها گویی در میان ما هستند، با ما نفس می کشند، اما ما آن ها را ندیده ایم؛ روزنامه نگاری که آگهی می گیرد، سارقی که سعی می کند در یک دور باطل دوباره به صحنه بازگردد و دانشجویی که با مرغ های کشتارگاه نوعی احساس این همانی می کند و خود را به جای مرغ ها بر نقاله ها می بینند. سوژه ی این داستان و اجرای آن متفاوت است؛ دانشجویان قرار است به کشتارگاه مرغ بروند و از نزدیک شاهد کارکرد آن باشند. در آن جا گاهی مرغی قصه گوست، گاهی نویسنده (راوی). تداخل روایت ها و تغییر زبان و زاویه ی دید، این قصه را به تراژدی غم انگیزی بدل کرده است که چیزی شبیه کشتار آدم ها در یک جامعه ی ستم زده است. در «لوتکا»، نوعی تقابل صنعت و سنت در میان است. ایوب، صنعت را دزد حرفه ی خود می پندارد و دچار این توهّم است که دزدان صنعت نوظهور قایق موتوری در کمین سرقت قایق پارویی او هستند. این توهم خواب و آرام را از او گرفته است و درآمد او به حداقل رسیده و شب ها با فریاد همسایگان را بیدار می کند. او در نهایت برای گرفتن دزدان به مرداب می زند و غرق می شود. «سپیدرود زیر سی و سه پل» مجموعه داستانی خواندنی و گزینه ای مناسب است برای علاقمندان به داستان های کوتاه فارسی