سرگذشت سورئالیسم

در اینجا، آندره برتون پیشرفت سورئالیسم را از ارتباط اولیه ی خود با سمبل ها تا کشف نوشتن خودکار و آزمایش ها و تجربه هایش در زمینه ی ناخودآگاه را ردیابی می کند. برتون به بازگو کردن وقایعی چون ورود پرشور رهبر دادا، تریستان تزارا به پاریس، ارتباط متلاطم خود با جنبش دادا و بحث و گفتگوی سوررئالیست ها با کمونیسم می پردازد. او شورش سوررئالیست ها در برابر انطباق را اینگونه توضیح می دهد برای "آزاد کردن انسان با استفاده از شعر، رویاها و چیز های شگفت انگیز" و "تدوین اعلامیه جدید حقوق بشر". در این کتاب همچنین حکایات شگفت انگیزی از چهره های مشهور مانند پیکاسو، تروتسکی، دالی، دوشان و بونوئل نیز وجود دارد. برتون با حرارت و اشتیاقی خاص ضیافتی از ادبیات را به خاطر می آورد، که به لطف سورئالیست هایی که روی میز پریدند، با یک دعوا پایان یافت. او تعریف می کند که چگونه دالی، به عنوان یکی از شوخی های ظالمانه خود، یک بار کتی را پوشیدهه بود که مگس های مصنوعی ای با هوشمندی و ظرافت روی آن دوخته شده بود. و نیز به یاد می آورد که چگونه در یک رسوایی عمومی، دشمنان وی یک اعلامیه ی هجو آمیز با عنوان "یک جسد" نوشتند و تاج های گل تشییع جنازه را به در خانه اش آوردند. برتون در سرگذشت سوررئالیسم که شرح حالی روشنفکرانه از خودش است، با شفافیت و شور و شوق می نویسد و همین این کتاب را در بین بهترین کارهای برتون قرار می دهد. مهمتر از همه، در کل این کتاب شامل انواع بینش هایی از جنبش سورئالیستی است که فقط می تواند از مردی که آن را برای نیم قرن شکل داده و هدایت کرده حاصل شود.