ساعت خواب شهرزاد

قاعده و آیینی مدور در قصر شهریار حاکم است. دوشیزگانی که عصر گاهان روانه ی قصر شهریار می شوند و سپس به کابین او در آمده و شامگاهان در بستر شهریار و بامدادان به دست جلاد سپرده می شوند. شهرزاد می خواهد این دایره را بشکند. ساعت دوازده شب است و سرنوشت محتوم مرگبار، با جادوی روایت شهرزاد عوض می شود. وی با بستن ساز و کارهای روایت در دل تیره شهریار، شور و هیجانی به پا می کند و سلاح جلاد بر زمین می ماند. او نه سیانور دارد نه سم و زهری. نه طلسم باز است نه جادوگر؛ سلاحش روایت است و بس. او در لحظات منتهی به بامداد از ساز و کارهای این هنر جاودانه بهره می گیرد تا به جای این که قربانی قصر شود، بر اریکه ی بانوی قصر تکیه زند. کتاب حاضر می کوشد همین سازوکارهای روایی صناعتمند را در بند پایانی روایت های شبانه مورد تحلیل و واکاوی قرار دهد.