زیر خط جنگ با دیگری

با چاقویی که از ناخدا گرفته بودم نافش را بریدم. داخل کشتی ای که تا خرخره پر از آدم بود و روی آب هایی که هر آن ممکن بود با گلوله ای متلاطم شود یا لنجی که شاید با گلوله ای غرق می شد. از اینکه وسایل استریل در دسترس نبود نگران مادر و نوزاد بودم. اگر اتفاقی برای آن ها می افتاد تا آخر عمر نمی توانستم از ذهنم پاک کنم. حتی آدم های داخل لنج هم بیتاب بودند و دلداری ام می دادند.