زوال نظام اجتماعی و فروپاشی دولت قاجار

لرد کرزن، نایب السلطنه ی بریتانیا در هند، درباره ی امتیازی که دولت ناصرالدین شاه قاجار در سال ۱۲۵۱ به بارون رویتر داد می گوید: «این کامل ترین و عجیب ترین واگذاری کل منابع صنعتی یک کشور به فردی خارجی است که کسی در تاریخ خواب آن را نتواند دید، چه رسد به آن که عملا امضا شده باشد. » دولتی که چنین امتیازهایی به بیگانگان می داد دمار از «رعیت» خود هم درمی آورد، اما در عین حال قدرت هم نداشت!این کتاب روایت زوال دولت قاجار در دهه های آخر عمر آن و نبرد چندجانبه ای است که در این دوره بین دو قدرت بزرگ استعماری روسیه و انگلستان، اقشار فقیر و میانی شهر و روستا، روسای ایل های بزرگ، درباریان و علما درگرفت و زمینه های انقلاب مشروطه را فراهم کرد؛ مشروطه ای که به علت استمرار دخالت های آن دو قدرت استعماری و ضعف نیروهای اجتماعی ناتمام ماند. امتیاز این کتاب استفاده ی گسترده از منابع دست اول و اسناد آرشیوهای وزارت خارجه ی بریتانیا و دقت مولف در روایت جزئیات داده های اقتصادی و اجتماعی ایران قبل از مشروطه است.