روستاییان و مشروطیت ایران

ایران در آستانه ی انقلاب مشروطه جامعه ای کشاورزی بود. نیمی از ایرانیان در مناطق روستایی می زیستند و اقتصاد کشور وابسته به محصولاتی بود که آنان تولید می کردند. در چنین جامعه ای جنبش مشروطه خواهی برخاست که پدیده ای شهری بود. مورخان مشروطه نیز به طور معمول از رویدادهای شهر سخن می گویند. اما گزارش های پراکنده این را نشان می دهند که روستاهای ایران در سال های پرخروش انقلاب خاموش نبودند. پژوهش حاضر به کندوکاو در جامعه ی روستایی ایران همزمان با انقلاب مشروطیت می پردازد و می کوشد به چند موضوع بپردازد:زمینه های نارضایتی روستاییان چگونه فراهم آمده بود؟ آنان چه خواسته هایی داشتند؟ درخواست های خود را از چه راه هایی بیان می کردند؟ کدام شیوه ی مبارزه را به کار می بستند؟ نهادهای دولتی و ملی مسئله ی ارضی را چگونه می دیدند؟مشروطه خواهان چه راه حل هایی برای این مسئله ی اجتماعی پیشنهاد می کردند؟ و همه ی این ها چه تأثیری بر روند انقلاب می گذاشتند؟امید می رود با بررسی این چند موضوع، بتوان دامنه ی آگاهی از مشروطیت ایران را گسترش داد.