دیرش روایی

زمان یکی از عناصر مهم و بنیادین روایت محسوب می شود. زمان روایی از ویژگی های خاصی برخوردار است و این امکان را می دهد تا انسان به آرزوی دیرینه ی خود یعنی مهار زمان نزدیک شود. نظم یا چینش، بسامد یا تکرار و کشش یا دیرش سه جلوه و عرصه اصلی زمان پروری در داستان تلقی می شوند. موضوع دیرش که موضوع اصلی کتاب دیرش روایی است، به طول و کشیدگی، سرعت و مدت مربوط می گردد. روایت با زیرگونه های اصلی دیرش یعنی حذف، تلخیص، صحنه و درنگ به تنظیم تندی و کندی یا بلندی و کوتاهی زمان روایی نسبت به زمان داستانی می پردازد. این نوشتار می تواند هم برای منتقدان و هم برای مولفان روایت در هنرهای گوناگون سودمند باشد.