دیدگاه های جدید در روابط بین الملل

در کتاب حاضر پس از بررسی تاریخی دو سنت فلسفی اثبات گرایی و تاریخ گرایی با مرور نظرات اندیشمندان معاصر در فلسفه ی علم و سه جریان فکری تأویل شناسی فلسفی، پسانوگرایی، و نظریه ی انتقادی در نظریه ی اجتماعی و از جمله روابط بین الملل سعی شده است نشان داده شود که اکنون اقتدار اثبات گرایی شکسته شده و تاریخ گرایی بر تخت نشسته است. در فصل اول، اصول کلی و تاریخچه ی دو سنت اثبات گرایی و تاریخ گرایی و نظرات چهار اندیشمند منتقد اثبات گرایی در فلسفه ی علم یعنی کارل ریموند پوپر، ایمره لاکاتوش، توماس کوهن، و پل فایرابند؛ در فصل های دوم تا چهارم به ترتیب سه جریان فکری تأویل شناسی فلسفی (مارتین هایدگر و هانس ـ گئورگ گادامر)، پسانوگرایی (ژاک دریدا، میشل فوکو، و ژان ـفرانسواـ لیوتار)، و مکتب فرانکفورت و نظریه ی انتقادی (ماکس هورکهایمر، تئودور آدورنو، هربرت مارکوزه، و یورگن هابرماس)؛ و در فصل آخر نیز بازتاب این سه جریان فکری در رشته ی روابط بین الملل بررسی شده است. همچنین به علت کمبود شدید منابع فارسی در زمینه های فوق چکیده ای از آثار بررسی شده ی نویسندگان مذکور نیز ارائه شده است تا خواننده تصویری کلی از این آثار داشته باشد.