دگردیسی های روان و نمادهایش

در روزگار ما دیگر ضروری نیست که به تبیین فرضیۀ ناخودآگاهی بپردازیم. از برکت این فرضیه، چنان پیشرفت هایی در روان شناسی حاصل آمده که هیچ کس در این مورد تردیدی ندارد. دیگر هیچ روان شناسی نیست که از قبولش امتناع ورزد، زیرا واقعیات بسیار آن را تأیید و توجیه می کنند. اگر هم ندانند ناخودآگاهی به درستی چیست، دست کم می دانند که اثر وجودی ناخودآگاهی در پدیده هایی ظاهر می شود که بی کمک آن غیرقابل فهم خواهند بود.