دگرخند

حقیقت آن است که طنز در طول تاریخ ایران و در محیط های حاکمیت اغلب جابرانه، بیش تر رسانه انتقاد از ستم بوده است. طنز، فریاد کسی است که با نگاهی از ژرفا، زخم هایی را بر تن جامعه و مردم می بیند و درد آن را بر تن خویش حس و ناگزیر فریاد می کند اما چون حنجره ای زیبا دارد -که همان قریحه طنز اوست. مثل قناری، فریادش به گوش ما شنیدنی و زیباست و...