دولت مدرن و بحران قانون

ایرانیان با انقلاب عظیم مشروطه، حرکت شان را به سوی توسعه و تجدد آغاز کردند و چنان شتابی در این حرکت داشتند که کمتر ملتی را می شد با آن ها قیاس کرد. انقلابی با مطالباتی مترقی و نو که مهم ترین شان قانون پذیری حاکمیت و ایجاد دولت مدرن در ادامه ی ضرورت قانون مداری و قانون مندی بود. مشروطه ی ایرانی با وجود دستاوردهای عظیمش اما دشمنان قسم خورده ای از متحجرین داخلی تا استعمارگران و امپریالیست های خارجی داشت و یکی از دلایل ناکامی اش همین ها بودند. اما مسئله ای ریشه تر نیز وجود دارد که پرداختن به آن شاید از همه ی مسائل مهم تر باشد و شاید از مشروطه تا به همین امروز اساس ناکامی جامعه ی ایرانی در رسیدن به حکمرانی مدرن است: ابهام در معنا و مفهوم قانون و شیوه های وضع و ساخت قانون. کتاب «دولت مدرن و بحران قانون» با محور قرار دادن همین وضعیت در تاریخ ایران از مشروطه تا امروز، به تجزیه و تحلیل دقیقی دست زده که چالش های پی در پی میان قانون و شریعت را در ایران معاصر نشان می دهد. داود فیرحی، پژوهشگر فقه، حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، در این کتاب با پژوهشی ژرف به لایه های ماجرای قانون و دولت مدرن در ایران رفته و این مناقشه و بحران تمام نشدنی را واکاوی کرده است. «دولت مدرن و بحران قانون: چالش قانون و شریعت در ایران معاصر» در جهت فهم حرکت بزرگ مشروطه در بستر تمام تاریخ ایران و فرصت هایی که در آن لحظه ی تاریخی و پس از آن ازدست رفته، باید خواند و در آن مداقه کرد.