در خیمه قذافی

معمر محمد ابومنیار قذافی (حدود ۱۹۴۲ – ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱) انقلابی، سیاستمدار و نظریه پرداز سیاسی اهل لیبی بود. او از ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۱ رهبر دفاکتو لیبی بود؛ ابتدا از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷ به عنوان رئیس انقلابی جمهوری عربی لیبی و سپس از ۱۹۷۷ تا ۲۰۱۱ به عنوان «رهبر برادرانهٔ» جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی. وی در اول سپتامبر سال ۱۹۶۹ میلادی با کودتایی آرام حکومت محمّد ادریس سنوسی، پادشاه وقت لیبی را سرنگون ساخت. او پس از کودتا، سیستم حکومتی لیبی را بر اساس ترکیبی از سوسیالیسم و اسلام طراحی کرده و تا سال ۱۹۷۷ رئیس کشور لیبی بود. او در سال ۱۹۷۷ از منصب رسمی ریاست شورای فرماندهی انقلاب لیبی کناره گیری کرد و مدعی شد که فقط یک نماد ملی خواهد بود. که هیچ گاه به این تعهد پایبند نبود، و در تمام امور کشوری دخالت داشت. حکومت طولانی مدت سرهنگ قذافی از کودتای ۱۹۶۹ میلادی تا سرنگونی در نتیجهٔ انقلاب لیبی در سال ۲۰۱۱، یکی از طولانی ترین دوره های زمامداری در طول تاریخ بود. در طی دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، لیبی تحت رهبری قذافی، از سوی غربی ها، یک کشور حاشیه ای به حساب می آمد، که ستم ناشی از اختلافات داخلی، تروریسم، قتل و غارت توسط رهبران را نشان می داد، که در این اثنا قذافی مبادرت به اندوختن چندین میلیارد دلار ثروت برای خودش و خانواده اش کرد. این کتاب روایت دست اولی از قذافی و نظام منحصر به فرد اوست که پنج نظامی، سیاستمدار و دیپلمات ارشد لیبیایی که از نزدیک با رهبر لیبی کار کرده اند، از درون خیمۀ او بیان می کنند. قذافی برای مدت بیش از چهار دهه با تبدیل لیبی به مزرعه شخصی خود، وضعیتی را فراهم کرد که نه تنها شخص او را به سوی سرنوشتی شوم سوق داد، بلکه کشور و ملت لیبی را نیز با آشفتگی و چندپارگی روبرو کرد.