درباب نظریه محاکات

کتاب حاضر درباره مشهورترین و قدیمی ترین نظریه «ذات گرا» درباره تبیین ماهیت هنر در تاریخ فلسفه هنر یعنی نظریه «میمریس» (محاکات) نوشته شده است. قدمت این نظریه از منظر آیینی به ایده های یونانیان درباره اسطوره ها و از منظر فلسفی به اندیشه های افلاطون و ارسطو باز می گردد. بدین ترتیب در این کتاب، سیر تاریخی و تحولی نظریه میمریس در تاریخ اندیشه و هنر غرب بیان و سابقة این اصطلاح و نظریه در آثار مترجمان و فیلسوفان مسلمانی چون: «اسحاق بن حنین»، «اخوان الصفا»، «فارابی»، «کندی» و... بررسی شده است. همچنین در کتاب با رویکردی تطبیقی، نظریه «سادرشیا» در حکمت هند و نظریه میمریس در رأی و نظر نو افلاطونیان به بحث گذارده شده و در پایان رویکرد حکمت و عرفان اسلامی به محاکات و نیز بازتاب آن در آثار هنری، به ویژه معماری تبیین گردیده است.