خانه ی پزشک

«خانه ی پزشک» رمانی نوشتۀ آن بیتی نویسندۀ مطرح امریکایی، در سال ۲۰۰۲ منتشر شده است. او در زمینۀ داستان کوتاه، رمان و حتی ادبیات کودک آثار متعددی دارد. او تاکنون چندین جایزه ادبی نیز کسب کرده است. آن بیتی معمولا در آثارش به زندگی آدم هایی می پردازد که منفعل و سرد هستند و توانایی خلاص شدن از شر گذشته و مشکلات شان را ندارند. بسیاری از منتقدان ادبی نثر ساده و سبک موجز این نویسنده را یادآور همینگوی می دانند. آن بیتی از جمله های کوتاه و ساده استفاده می کند. اما این ظاهر ماجراست. جهان همینگوی جهانی مردانه است و جهان آن بیتی جهانی زنانه. او مشکلات زنان را بهتر درک می کند و در آثارش بازتاب می دهد. شخصیت اصلی رمان «خانه ی پزشک» هم زنی الکلی است. در گذشتۀ این زن برادری وجود دارد با ویژگی های روانی و رفتاری خاص و پدری که نقش عمده ای در گذشتۀ این زن دارد. داستان در سه بخش روایت می شود و راوی هر بخش یکی از اعضای خانواده است. خواهر و برادر از پدر آزارگر و مادر الکلی خودشان و تحمل چنین شرایطی می گویند. آن ها هنوز و در زندگی فعلی شان نیز گرفتار گذشته هستند. در هر بخش از روایت، خواننده علاوه بر درکی که از راوی به دست می آورد، شناختی هم از سه شخصیت دیگر پیدا می کند. کمبودها، ترس ها و پریشانی های این شخصیت ها که ریشه در کودکی آن ها دارد در این سه بخش راویت می شود. در این بخش ها ما روایت سه نسل را شاهد هستیم. نویسنده طوری به عمق و درون شخصیت ها نفوذ می کند که گویی داستان را یک روان شناس نوشته است. مادر برای فخرفروشی به دیگران، از وسایل و اسباب اتاق دخترش استفاده می کند و این رفتار تبدیل به ابزاری برای کنترل همه جانبۀ دختر می شود و به تدریج مادر در جزئی ترین جنبه های زندگی دختر دخالت می کند. پدر خانواده رفتاری خشن با فرزندانش دارد. نتیجۀ رفتار این پدر و مادر با فرزندان شان، اندرو و نینا، موجب زندگی پریشان و نامتعادل آن ها می شود. اندرو به عنوان یک بزرگ سال، تبلور شخصیت مردانه را در روابط جنسی متعدد می بیند. نینا نیز تبدیل به آدمی درون گرا می شود که توانایی ارتباط برقرار کردن با دیگران را ندارد. او تا پایان عمر دیگر با مادرش ارتباط عاطفی برقرار نمی کند. نینا ناخودآگاه برای اثبات این که همۀ پزشک ها مثل پدرش نیستند با یک پزشک ازدواج می کند. «خانه ی پزشک» را می توان در ردۀ رمان های روان شناسانه قرار داد و این گونه رمان ها علاقمندان خاص خودشان را دارند.