خاطرات یک پسر به قلم پدر

«خاطرات یک پسر به قلم پدر» کتابی نوشته رضی هیرمندی است. عنوان کتاب گویای موضوع آن است؛ نویسنده خاطرات پسرش را از تولد تا هفت سالگی روایت می کند. بنابراین این کتاب را می توان در رده ی کتاب های خاطره نویسی قرار داد. کتاب به برو بچه های دهه ی شصت تقدیم شده است، بنابراین از خلال روایت این خاطرات، برخی از تلخی ها و شادی های این دوره نیز مرور می شود. پسر وقتی که با یک جیغ بلند حضورش را در این دنیا اعلام می کند، پدرش بر این گمان است که بچه شان باید برای خودش دفتر خاطراتی داشته باشد. از این رو، پدر از همان لحظه شروع به نوشتن خاطرات پسرش می کند، با این خوش خیالی که وقتی پسر به سن هفت سالگی می رسد، خودش می تواند خاطراتش را بنویسد. اما این اتفاق رخ نمی دهد و پسر از نوشتن خاطرات سر باز می زند. به گفته ی نویسنده این خاطرات در ابتدا به شکل یادداشت در تقویم جیبی نوشته شده اند و برخی از این نوشته ها گم و گور شده اند. از سال 1363 به بعد خاطرات سر و شکل مرتب و منظمی به خود می گیرند. رضی هنرمندی در دوران کرونا با ویرایش و گزینش این خاطرات آن ها را برای چاپ آماده کرده است. نکته ی مهم درباره ی این خاطرات این است که پدر کوشیده است با امانت داری کامل این خاطرات را روایت کند. یعنی بی جهت چیزی را به پسرش نسبت ندهد و یا حرف های خودش را از زبان او نقل نکند. از خلال این خاطرات، تا حدی زندگی خانوادگی راوی نیز روایت می شود. در واقع پای همسر نویسنده نیز در میان است و برخی از خاطرات را همسر او از شش سال اول زندگی بهروز پسرشان روایت می کند. این خاطرات در کتاب با نشان ماه مشخص شده اند. نکته قابل تامل در باره ی کتاب این است که خاطرات با وقایع تاریخی مهم دهه ی شصت نشانه گذاری شده اند. مثلا خاطرات سوم خرداد همراه است با آزاد شدن خرمشهر. یا تعطیلی دوساله ی دانشگاه ها در اوایل دهه شصت به بهانه ای در کتاب نقل می شود. همه ی این ها همراه است با مشکلات اجتماعی، نوع و محل زندگی که حال و هوای دهه ی شصت را بازنمایی می کند. «خاطرات یک پسر به قلم پدر» یک خاطره نویسی است که از زندگی یک پسر آغاز می شود و در پس زمینه ی آن چیزهای بسیاری روایت می شود از جمله حال و هوای دهه ی شصت و زندگی در این دهه ی پر ماجرا. این کتاب می تواند برای علاقمندان به خاطره و دهه ی نوستالژیک شصت خواندنی و جذاب باشد.