توتال

کتاب «توتال» نوشته نسترن مکارمی داستانی معاصر و اجتماعی است که در جنوب ایران، به ویژه در مناطق نفت خیز جریان دارد. در این رمان «نفت» نه تنها به عنوان یک منبع ثروت و قدرت، بلکه به عنوان عنصری که زندگی و هویت مردم این منطقه را تحت تأثیر قرار داده به تصویر کشیده می شود. عنوان کتاب به شرکت نفتی «توتال» اشاره دارد که نماد نفوذ خارجی در صنعت نفت ایران است. در این زمینه داستان درباره کارگران و بومیان منطقه است که با مشکلات اقتصادی، استثمار و تبعیض دست و پنجه نرم می کنند. رمان با استفاده از روایت غیرخطی و توصیف های شاعرانه از طبیعت و فضای جنوبی ایران، داستان را پیش می برد. این شیوه روایت، به ویژه در بخشی که توتال در حال جستجو برای کشف حقیقت خود و گذشته اش است، عمق و پیچیدگی خاصی به داستان می بخشد. شخصیت اصلی داستان در مواجهه با مشکلات و بحران ها در تلاش است تا خود را در دنیای پرتنش اطرافش پیدا کند و دیگر شخصیت ها نیز با مسائلی چون هویت، مبارزات اجتماعی و اقتصادی و چالش های زیست محیطی دست به گریبان هستند. از سوی دیگر، مسائل اجتماعی از جمله وضعیت زنان در جامعه ای مردسالارانه هم در بطن داستان مطرح می شود. کتاب از چند زاویه مختلف روایت می شود و در طول داستان تلاش های شخصیت ها برای درک بهتر شرایط و واقعیت های زندگی خود به تصویر کشیده می شود. یکی از محورهای اصلی داستان، تأثیر نفت بر زندگی مردم منطقه است. نفت به عنوان یک منبع حیاتی که هم زندگی مردم را تحت تأثیر قرار می دهد و هم به ابزاری برای استعمار و استثمار تبدیل می شود، در داستان نقش پررنگی دارد. مکارمی در این کتاب به بررسی مشکلات اجتماعی مانند فقر، نابرابری اقتصادی و اعتراضات کارگری می پردازد. همچنین این رمان به طور غیرمستقیم به مسائل معاصر مانند استعمار نوین، عدالت اجتماعی و هویت محلی نیز اشاره دارد.