ترز راکن

«ترز راکن» رمانی است از امیل زولا، نویسنده فرانسوی در سال 1868، اولین بار به صورت سریالی در مجله در سال 1867 منتشر شد. این سومین رمان زولا بود، اگرچه اولین رمان بود که شهرت زیادی به دست آورد. قتل و رابطه نامشروع در این اثر دو موضوع بحث برانگیز بوده اند. ترز راکن داستان زنی جوان را روایت می کند که با پسر عموی خود ازدواج کرد. کامیل، همسر ترز، بیمار و خودخواه است و وقتی فرصتی پیش می آید، ترزا با یکی از دوستان کامیل، لوران، وارد رابطه ای آشفته و وحشتناک می شود. زولا در مقدمه خود توضیح می دهد که هدف او در این رمان "مطالعه مزاج و نه شخصیت ها" بوده است. به دلیل این رویکرد جدا و علمی، ترز راکن را نمونه ای از طبیعت گرایی می دانند. ترز راکن برای اولین بار به عنوان نمایشنامه ای در سال 1873 توسط خود زولا برای صحنه اقتباس شد. از آن زمان تا کنون بارها به عنوان فیلم، مینی سریال تلویزیونی، موزیکال و اپرا و سایر موارد اقتباس شده است. در سراسر کتاب به زنجیر، قفس، مقبره و گودال اشاره شده است. اینها این تصور را ایجاد می کنند که لوران و ترز در حالت پشیمانی هستند و دچار گناه شده اند. این کتاب اشاره می کند که چگونه آنها همیشه به زنجیرهایی که آنها را به هم متصل کرده اند چنگ می زنند...