بکه

"بکّه" یک روایت تاریخی داستانی است که داستان زندگی امام سجاد (ع) و آنچه که ایشان به عنوان فرزند حسین بن علی (ع) در واقعه عاشورا و پس از آن تجربه کردند، را شرح می دهد. این روایت به تصویر می کشد که چگونه حاضران، شاهدان و افرادی که در واقعه عاشورا نقش داشتند، در ریختن خون فرزند رسول الله (ص) و افرادی که پس از این حادثه در همراهی یا شریک بودند، دخالت داشتند یا شاهد بودند. در بخشی از کتاب آمده است:"همه بیابان را سراب می بینم. از کاروان مکه خیلی عقب ماندم و گم شدم. ترس از هلاک شدن در بیابان لحظه ای رهایم نمی کند. خیس از عرق بر مرکب، خم شده ام و نمی توانم ناقه را قدمی به جلو هدایت کنم. چشم هایم به من راست نمی گویند. بیابان در هاله ای از نور هست و نیست. در فاصله ای نه چندان دور کودکی را مشخص تر از هر چیز می بینم. ابتدا آن را وهم و خیالی از خستگی دانستم، اما او از هرچه که بود واضح تر به چشمم آمد. از مرکب پایین آمدم و با عجز به سمتش گام برداشتم. هرچه نزدیکتر شدم او را واقعی تر یافتم. وقتی نزدیک شدم برای آنکه از آنچه می بینم مطمئن شوم به دامانش چنگ زدم و مستأصل سلام گفتم. " "بکّه" یک روایت تاریخی داستانی است که داستان زندگی امام سجاد (ع) و آنچه که ایشان به عنوان فرزند حسین بن علی (ع) در واقعه عاشورا و پس از آن تجربه کردند، را شرح می دهد. این روایت به تصویر می کشد که چگونه حاضران، شاهدان و افرادی که در واقعه عاشورا نقش داشتند، در ریختن خون فرزند رسول الله (ص) و افرادی که پس از این حادثه در همراهی یا شریک بودند، دخالت داشتند یا شاهد بودند. در بخشی از کتاب آمده است: "همه بیابان را سراب می بینم. از کاروان مکه خیلی عقب ماندم و گم شدم. ترس از هلاک شدن در بیابان لحظه ای رهایم نمی کند. خیس از عرق بر مرکب، خم شده ام و نمی توانم ناقه را قدمی به جلو هدایت کنم.