بلک برد

«بلک برد»، نمایشنامه ای نوشته دیوید هروئر، نمایشنامه نویس اسکاتلندی است که براساس ماجرایی واقعی نوشته شده و در سال 2007، برندۀ جایزه بهترین نمایشنامۀ لارنس اولیویه شده است. هروئر «بلک برد» را از جنایات مجرم جنسی توبی استودباکر الهام گرفته و نوشته است. این نمایشنامه درباره زن جوانی است که در 12 سالگی مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته و پانزده سال بعد یعنی زمانی که 27 سال سن دارد، مرد میانسال متجاوز را ملاقات می کند. «بلک برد» دو شخصیت به نام های یونا و ری دارد که ری بروکس مرد ۵۵ ساله ای است که در محل کارش از دیدن زنی جوان به نام یونا اسپنسر ۲۷ ساله شوکه می شود. او پانزده سال قبل، به جرم تجاوز به یونا به سه سال زندان محکوم شد و پس از آزادی از زندان با مشخصات تازه در شهری دیگر زندگی تازه ای را شروع کرد اما یونا به طور اتفاقی از روی عکسی منتشر شده، ری را می شناسد و او را ردیابی می کند. نمایشنامه «بلک برد» به درگیری و احساسات متضاد میان این دو در مقابل هم می پردازد. ری وقتی چهل ساله بود با یونا فرار می کند و در هتلی مخفی می شود و به مدت سه ماه، یونا را مورد سوءاستفاده جنسی قرار می دهد. اما پس از این مدت او یونا را رها می کند. زوجی یونا را می بینند و او را پیش پلیس می برند و براساس مشخصاتی که یونا می دهد، ری دستگیر می شود و سه سال به زندان می رود. ری پس از آزادی با مشخصات تازه زندگی جدیدی آغاز می کند اما با اینحال، 15 سال پس از ماجرای تجاوز، یونا ری را پیدا می کند و به محل کار او می رود. در اتاق استراحت، ری و یونا درگیری طولانی و دشواری را با هم طی می کنند و یونا در این میان احساسات متضادی میان سرخوردگی از سوءاستفاده جنسی و علاقه به ری را از سر می گذراند و به همین دلیل بین خشم، کنجکاوی و سردرگمی دست و پا می زند. اما ری در این مدت تلاش کرده احساسات خود نسبت به یونا را فراموش کند. نمایشنامه «بلک برد» در واقع گفت و گوی طولانی بین ری و یونا بر سر مسئله دوست داشتن، تجاوز، خشم و دیگر احساسات است.