بزرگراه گمشده

بزرگراه گمشده، کار یکی از نوگراترین سینماگران دو دههٔ اخیر سینمای امریکا که حالا فیلم سازی صاحب سبک شده، از آن آثار غافلگیرکننده ای است که با این کیفیت و ویژگی ها، فقط در قالب سینما می گنجد. فیلمی مدرن ــ و به تعبیری پست مدرن ــ که گره افکنی می کند اما گره گشایی، نه. آن گونه که به نظر می رسد قصدش خلق ابهام و دامن زدن به آن، و اصلا درون مایه و جوهره اثر، همین «ابهام» است؛ آن هم بر زمینهٔ مضمون پرتعلیق و ابهام آفرینی همچون مسخ و دگردیسی، همراه با مایه های فرعی دیگری همچون حقیقت و واقعیت، و تصویر و سینما؛ و البته در قالب یک اثر معمایی / جنایی که بسیاری از کلیشه های ژانر را نادیده می گیرد و خود تبدیل به ژانر دیگری می شود.