بانو و جوانی خویش

مجموعه داستان «بانو و جوانی خویش» نوشته ی «ناهید طباطبایی» است. این مجموعه شش داستان را دربردارد که عنوان های آن ها از این قرار است: بختک، بانو و جوانی خویش، گمشده، زندانی کوچک، موسم گل و جوراب ها. در بخشی از داستان «بانو و جوانی خویش» می خوانیم: «بعدازظهر بود. گرما و نور همه چیز را به رخوت فرو برده بود. خانه، جانوری آجرین، لخت زیر آفتاب افتاده بود و پنجره ها، دهان های چندگانه ی آن به خمیازه باز بودند. هیچ صدایی نبود مگر صدای کولر همسایه و گه گداری قارقار کلاغ ها از میان سوزن های کاج. بانو با تن خواب آلود، به کنار پنجره آمد، خمیازه ای کشید، بدنش را کش داد و روی درگاهی نشست. برای چند لحظه به هیچ چیز فکر نکرد، ذهنش هنوز از خواب بیدار نشده بود. » ناهید طباطبایی در سال 1337 در تهران متولد شد. او فارغ التحصیل رشته ادبیات دراماتیک و نمایشنامه نویسی از مجتمع دانشگاهی هنر است. او از نوجوانی آغاز به نوشتن کرده، اولین مجموعه داستان خود را در سال 1371 به چاپ رساند و تاکنون کار داستان نویسی و ترجمه از زبان های فرانسه و انگلیسی را ادامه داده است. ناهید طباطبایی داوری برخی از جوایز ادبی از جمله جشنواره ی جایزه ی صادق هدایت، گلشیری و جشنواره ادبی اصفهان را بر عهده داشته استو او در حال حاضر مدیریت نشر دید و سردبیری مجموعه کار اول نشر خجسته را به عهده دارد. تاکنون داستان های زیادی از او به زبان های مختلف دنیا ترجمه شده و چند اثر او نیز به صورت فیلم نامه درآمده است. کتاب حاضر را نشر «چشمه» منتشر کرده است.