اگر هم هست،هنوز پیدایش نکرده ام

نیک پاین، که به خاطر نمایشنامه های عمیق و احساسی اش شناخته می شود، در "اگر هم هست،هنوز پیدایش نکرده ام" به سراغ کاوشی دردناک و درعین حال طنزآمیز از روابط خانوادگی، بحران های زیست محیطی و انزوای شخصی می رود. این نمایشنامه که اولین بار در سال ۲۰۰۹ اجرا شد، با نگاهی نافذ به پویایی خانواده ای ازهم گسیخته، تنش میان دغدغه های جهانی و مشکلات فردی را به تصویر می کشد. پاین، که بعدها با نمایش "*صورت های فلکی" تحسین گسترده ای به دست آورد، در این اثر نیز همان حساسیت شاعرانه و دقت در خلق شخصیت ها را نشان می دهد. در مرکز روایت، آنا، نوجوانی با اضافه وزن، قرار دارد که در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می گیرد و در خانه نیز با بی توجهی والدینش مواجه است. پدرش، جورج، یک پژوهشگر محیط زیست است که چنان درگیر تغییرات اقلیمی شده که از بحران های احساسی خانواده اش غافل مانده است. مادرش، فیونا، که تحت فشار مسئولیت های کاری و زندگی زناشویی است، فاصله ای عاطفی از دخترش دارد و نمی تواند نیازهای او را درک کند. ورود ناگهانی تری، عموی بی قید و سرکش آنا، پویایی خانواده را به هم می ریزد. تری که سبک زندگی بی ثبات و بی برنامه ای دارد، برخلاف والدین آنا، به او توجه نشان می دهد و به نوعی برایش حامی می شود. رابطه آن ها نوعی همدلی و همراهی را برای آنا به ارمغان می آورد، اما هم زمان با آشکار شدن زخم های خانوادگی، تضادها نیز شدت می گیرند. درحالی که تنش ها اوج می گیرند، هر یک از شخصیت ها با ترس ها، ضعف ها و ناگفته های خود روبه رو می شوند. یکی از موضوعات محوری نمایش، "بیگانگی و گسست عاطفی" است. جورج آن چنان درگیر دغدغه های جهانی است که از مشکلات فردی و خانوادگی غافل مانده، و این موضوع پرسشی را مطرح می کند: آیا وسواس برای نجات جهان می تواند باعث شود که نزدیک ترین افرادمان را فراموش کنیم؟ این تضاد میان دغدغه های بزرگ و بحران های شخصی، از برجسته ترین درون مایه های نمایش است. "فشار اجتماعی و قلدری" نیز نقشی اساسی در زندگی آنا دارد. او که به دلیل ظاهرش مورد تمسخر قرار می گیرد، حس طردشدگی را هم در محیط مدرسه و هم در خانه تجربه می کند. نمایشنامه، بدون ارائه راه حلی ساده، با ظرافت به تأثیر این آسیب های روانی بر شخصیت نوجوانان می پردازد. در کنار این ها، نمایشنامه "مردانگی و سرکوب احساسات" را از طریق دو برادر-جورج و تری-به تصویر می کشد. جورج همه چیز را از طریق منطق و دانش بررسی می کند، درحالی که تری بی محابا به احساسات خود واکنش نشان می دهد. این دو شیوه متضاد از مواجهه با مشکلات، نشان می دهد که چگونه هنجارهای اجتماعی درباره مردانگی می تواند مانع از برقراری ارتباط عاطفی شود. "اگر هم هست،هنوز پیدایش نکرده ام" نمایشی احساسی، صریح و تفکربرانگیز است که با طنز تلخ و دیالوگ های تیزبینانه، تصویری تأثیرگذار از یک خانواده فروپاشیده ارائه می دهد. نیک پاین با مهارت، دنیایی خلق کرده که در آن شخصیت ها در جست وجوی ارتباط، درک و معنا هستند. این نمایشنامه، با تمرکز بر مسائل خانوادگی و اجتماعی، در نهایت به پرسشی اساسی می رسد: آیا می توان در میان دغدغه های بزرگ تر، صدای فردی را که نیاز به شنیده شدن دارد، نادیده نگرفت؟