الیزابت فینچ

این رمان زیبا از عشق نافرجام افلاطونی حول شخصیت منحصربه فرد پروفسور الیزابت فینچ رواقی و سخت گیر شکل می گیرد. نیل، راوی، کلاس «فرهنگ و تمدن» را می گذراند که نه برای دانشجویان کارشناسی، بلکه برای بزرگسالان در هر سنی تدریس می شود. ما به عشق فکری او به این زن مرموز، خودداری و در عین حال فرمانبردار کشیده شده ایم. در حالی که دیگر روابط شخصی و حتی خانواده اش از چنگ نیل دور می شوند، استفاده الیزابت در امر زندگی روزمره برای او مهم باقی می ماند، حتی پس از مرگش، به گونه ای که هیچ چیز دیگری این کار را نمی کند. در الیزابت فینچ، ما با هر چیزی که در بارنز دوست داریم رفتار می کنیم: نگاه او به اشکال غیرمتعارفی که عشق می تواند بین دو نفر داشته باشد، انحراف قانع کننده ای به سمت مطالب غیرداستانی (این بار، از طریق مطالعه وسواس گونه نیل درباره جولیان مرتد، به دنبال یادداشت های الیزابت پس از مرگ او به او سپرده شد تا آن را کشف کند)، و جریان زیرزمینی به شدت متحرک تاریخ، و به ویژه زندگینامه، به عنوان تغذیه و راهنمای زندگی کنونی ما.

نکوداشت های این کتاب نیز بر الیزابت فینچ را زمانی به یاد خواهم آورد که بسیاری از شخصیت های دیگری که امسال ملاقات کردم محو شدند و کاوشی غنایی، متفکرانه و جذاب در مورد عشق، اندوه، و اسطوره های جمعی تاریخ تاکید می کنند.