از ما بهتران

مجموعه داستان از ما بهتران، مجموعه ای از 11 داستان کوتاه است که نویسنده بر اساس تجربیات و آشنایی با فرهنگ و باورهای روستاییان، نوشته است. «جن»، «سرناچی»، «چشم سفید»، «قاسم شرط بند»، «علی پیش پیشی»، «ما بی گداران»، «مرغ عشق و آهو»، «ایستگاه هراس»، «شکار در سراب نیلوفر»، «چهارشنبه سوری» و «مهمانسرا» یازده داستان کوتاهی هستند که در این مجموعه گردآوری شده اند. محمدعلی بیش از یک سال در روستایی سکونت داشت و معاشرت با بومیان آن منطقه موجب شد تا او به درک مناسبی از فرهنگ و باورهای سنتی آنان برسد. البته در نگارش کتاب نویسنده سعی کرده است که باورهای منطقه ای را کمرنگ کند و بیشتر از باورهای بومی، از باورهای عامی سخن بگوید تا فضای کلی کشور را به نمایش بگذارد. او توانسته جامعه ی جن زده ایرانی را به خوبی در قالب داستان های کوتاه به تصویر بکشد. محمدعلی درباره ی علت نگارش کتابی درباره ی اجنه در مصاحبه ای گفته است: «من جای خالی این موجودات را در ادبیات داستانی دیدم. از طرفی خودم با داستان های این موجودات بزرگ شده ام. شوهرخاله ای داشتم که نوازنده ی ویولون بود و علاقه ی زیادی به جمع آوری عتیقه جات داشت. من هم علاقه ی زیادی به این پیرمرد داشتم. امیدوارم که من غرق آن حال و هوا شوم و بتوانم خاطره او را خوب تعریف کنم. من به خانه ی او می رفتم، او ساز میزد و به من می گفت: «محمد میبینی عروسی اجنه رو؟» من هم دل به دل او می دادم و می پرسیدم: «اون که بغل عروسه کیه؟» و او جواب می داد: « خب اون مادرشه. » آنوقت می پرسیدم: «خب این ها دارن چیکار می کنن؟» و او در جواب من می گفت: «حالا بذار یه خرده ساز بزنم. » شروع می کرد به نواختن سازش و من غرق در حال و هوای عروسی می شدم. شوهرخاله ام می پرسید: «میبینی پاشنه هاشون رو؟ میبینی سم دارند؟» من در جواب او می پرسیدم که چرا پاشنه ی آن ها سیاه است و او جوابی می داد و این سوال و جواب ها تا وقتی که در کنار او بودم، ادامه داشت. غیر از شوهرخاله ام، خاله ی پدرم هم زیاد از اجنه می گفت و قصه های آن ها را برای من تعریف می کرد. این خاطرات کودکی در کنار حوادث عجیب و غریبی که برای من اتفاق می افتاد، باعث شد مجموعه از ما بهتران را بنویسیم. »