احمد آرام و سهم او در واژه گزینی و تاریخ نگاری

تاریخ دو سده ی اخیر ایران چند چهره ی درخشان دارد که فارغ از هر دیدگاه و مشی فکری و سیاسی، کارهای بزرگ شان در زمینه ی آموزش، ترجمه و تالیف، آن هم در مقام اولین ها و بنیان گذران، تا ابد نام شان را در اذهان تاریخ جاودانه می‎ کند. امثال علامه دهخدا، محمدعلی فروغی، علی اصغر حکمت، ایرج افشار، فریدون آدمیت، احمد آرام و.... احمد آرام یکی از این نام های خجسته و درخشان است که آموزگاری، مدیریت آموزشی و فرهنگی، تالیف کتب درسی و آموزشی، دایره المعارف نویسی و فرهنگ نویسی و ترجمه از زبان های فرانسه، انگلیسی و عربی، همه و همه بخشی از فعالیت های اوست. کتاب «احمد آرام و سهم او در واژه گزینی و تاریخ نگاری» نوشته ی «غلامعلی حداد عادل» جایگاه رفیع او در حوزه ی زبان و سبک اش در ترجمه را زیر نظر قرار داده و خدمتی که به واسطه ی تسلط اش بر زبان های مبدا و مقصد به زبان فارسی و گسترش دانش از طریق ترجمه انجام داده است. احمد آرام که زبان عربی را خارج از دارالفنون و با علاقه ی شخصی اش فرا گرفته بود، چنان در یادگیری این زبان کوشا بود که در 24 سالگی اولین مقاله ی تالیفی اش به زبان عربی در مجله ی «العرفان» لبنان منتشر شد. همین قرابت شخصی آرام به زبان عربی موجب شد عمده ی کارهای مهم و بزرگ او در ترجمه و واژه گزینی در ترجمه ی آثار بزرگ علمی و اسلامی از زبان عربی به فارسی باشد و کتاب حاضر نیز بیشترین تکیه و بررسی اش را بر این آثار گذاشته است. کتاب «احمد آرام و سهم او در واژه گزینی و تاریخ نگاری» به دلیل وسعت دامنه ی بررسی و هم چنین اهمیت کار استاد آرام، یکی از بهترین منابع برای پژوهشگران حوزه ی تاریخ، ترجمه و زبان شناسی است و می تواند کمک حال دانشجویان همه ی این حوزه ها باشد.