اتاق شماره 6

می‌خواهم بدانم برای چه خودتان را در مورد درک زندگی و خوار شمردن رنج و این قبیل چیزها صاحب صلاحیت میدانید؟ مگر شما تا بحال رنج کشیده اید؟

روی زمین هیچ چیز خوبی نیست که سرچشمه اولیه اش کثافت نباشد.

تعالیمی که مبلغ بی اعتنایی به ثروت و رفاه باشد، مبلغ خوار شمردن رنج و مرگ، اصلا برای اکثریت قریب به اتفاق آدم‌ها قابل درک نیست، چون این اکثریت نه با ثروت آشناست نه با رفاه. خوار شمردن رنج و مرگ هم برای آنها در حکم خوار شمردن خود زندگی است. چون تمام وجود انسان ها از احساساتی تشکیل شده مانند گرسنگی، سرما، رنجش، محرومیت و ترس هاملت‌وار از مرگ.

همانطور که زندانیان وقتی با هم زنجیرهای خود دسته جمعی به راه بیفتند، خیال می کنند که آزادتر و راحت ترند، اگر مردم هم در زندگانی به تجزیه و تحلیل فکری بپردازند و با هم پیش بروند و اوقات خود را در راه تبادل افکار آزاد و ارزشمند مصرف کنند، دیگر متوجه دام زندگی نخواهند شد. با این مفهوم عقل و خرد، لذت بی نظیری خواهد داشت.

آرامش و خشنودی و رضایت بشر در خارج نیست بلکه در خود اوست..