آیا قیام کردن بی فایده است؟

«…اخلاقیات نظری من «پاداستراتژیک» است: احترام گذاشتن هنگامی که یک تکینگی قیام می کند و سازش ناپذیربودن به مجرد آن که قدرت امر عام و جهان شمول را زیر پا می گذارد. انتخابی ساده اما کاری دشوار چون باید همواره اندکی در زیر تاریخ مترصد آن چیزی بود که تاریخ را برهم می زند و آن را منقلب می کند، و باید اندکی در پس سیاست هشیار آن چیزی بود که باید سیاست را بی قیدوشرط محدود کند. روی هم رفته کار من این است؛ من نه اولین نفرم نه یگانه کسی که چنین می کند. اما من این کار را برگزیده ام». آیا قیام کردن بی فایده است؟ از دو مجموعه تشکیل شده است. بخش نخست شامل کوته نوشت ها و گفت وگوهایی است که مستقیما به انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران مربوط اند و در همان بحبوحه انجام گرفته اند. بخش دوم شامل یک کوته نوشت («در باب نوعی اخلاق ناخرسندی») و دو درس گفتار («روشن نگری چیست؟» و «انقلاب چیست؟») است که هرچند به مسئله ی انقلاب ایران نمی پردازند اما چندان هم بی ربط نیستند.