ادبیات آمریکاادبیات معاصردهه 2020 میلادی

آنچه با پوست و استخوانم حس کردم

What my bones know : a memoir of healing from complex trauma

۰می‌خواهند بخوانند۰درحال خواندن۰خوانده‌اند
امتیاز تو
—
تعداد صفحه
۴۰۸
سال چاپ
۱۴۰۴
نخستین انتشار
۲٬۰۲۲

درباره کتاب

۳ دقیقه

کتاب «آنچه با پوست و استخوانم حس کردم» اثر استفانی فو یک خاطره نویسی است که به طور عمیق به تجربیات شخصی نویسنده در زندگی با تروما و فرایند درمان آن می پردازد. در این کتاب فو داستان کودکی خود را بیان می کند که در آن مورد سوءاستفاده های جسمی، روانی و عاطفی قرار گرفته است. او توضیح می دهد که چگونه این تجربیات به اختلال استرس پس از سانحه پیچیده (C-PTSD) منجر شده و چگونه آثار آن نه تنها ذهن، بلکه بدن او را نیز تحت تأثیر قرار داده است. فو به طور دقیق و صادقانه در مورد مبارزات خود برای درک و درمان این آسیب ها صحبت می کند. کتاب «آنچه با پوست و استخوانم حس کردم» کتابی است که هم داستانی شخصی و هم علمی دارد و برای کسانی که با تروما دست و پنجه نرم می کنند، ابزاری ارزشمند محسوب می شود. این اثر در پنج بخش اصلی تقسیم می شود. در بخش اول فو از دوران کودکی خود که در یک خانواده مهاجر در کالیفرنیا بزرگ شده روایت می کند و به طور خاص به سوءاستفاده ها و فشارهای فرهنگی که باعث ایجاد تروما در او شدند، می پردازد. بخش دوم به بررسی علمی تروما و تأثیر آن بر بدن و ذهن انسان می پردازد، به ویژه با تمرکز بر C-PTSD و تفاوت های آن با PTSD معمولی. در این بخش فو به تحقیقات علمی و نتایج آنها اشاره می کند، از جمله مطالعاتی که نشان می دهند تروما می تواند اثرات ژنتیکی نیز داشته باشد. در بخش سوم کتاب فو تجربیات خود از درمان های مختلفی همچون درمان های شناختی-رفتاری (CBT)، EMDR، mindfulness و حتی درمان های تجربی مانند درمان با مواد روان گردان را توضیح می دهد. او از شکست ها و پیروزی های خود در این مسیر صحبت می کند و چگونگی بازسازی روابط خود را بیان می کند. در بخش چهارم فو به روابط پیچیده و چالش برانگیز خود با والدین و خواهرش می پردازد و به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه باید مرزهایی در روابط خانوادگی تعیین کند تا از آسیب های گذشته جلوگیری کند. بخش پنجم کتاب به فرآیند شفا و امید اشاره دارد. فو بر این باور است که شفا یک روند مداوم است که نیاز به کار روزانه دارد و هیچ وقت به طور کامل پایان نمی یابد. او از اهمیت جامعه و گروه های حمایتی صحبت می کند و تأکید می کند که در نهایت فرد باید خود را به عنوان نجات دهنده خود بپذیرد. این کتاب با پیامی از امید و تاب آوری به پایان می رسد، به این معنا که هرچند تروما بخشی از هویت فرد است، اما کل او را تعریف نمی کند.

در حال بارگذاری مطالب مرتبط
در حال بارگذاری نقل‌قول‌ها و یادداشت‌ها
در حال بارگذاری کتاب‌های مشابه