آمدیم خانه نبودید

از لحاظ فرهنگی تهران پیشینه روشنی دارد تاریخ که به دوره قاجار رسید و قرعه پایتختی به تهران افتاد بسیاری از اهالی فرهنگ و ادب از نقاط مختلف کشور به امید دستیابی به فضای مناسب تر برای رشد و بالیدن به تهران کوچ کردند و هر کدام در گوشه ای از تهران خوش آب و هوای آن روزگاران ساکن شدند. سبک و منش زندگی آنها به روند شکل گیری مدنیت کمک بسیار کرد. این گونه بود که سابقه فرهنگی تهران تقویت شد و گسترش یافت. این روندی است که همچنان با فراز و فرودهای فراوانی ادامه دارد. نام آوران عرصه ی علم و هنر و دانش با زندگی در کوچه و محله های تهران نشان فرهیختگی را بر تابلوی کوچه های این شهر نشاندند و هر کدام در گوشه ای از این شهر یادگارهای ارزشمند و قابل تأملی جا گذاشته اند. نویسنده در این کتاب، خیابان به خیابان تهران را در جست جوی یافتن نشانه های سکونت مفاخر فرهنگی و هنری کشور گز کرده و به هرکدام که توانسته سرک کشیده تا ببیند این شهر که این همه اسامی مشهور را در خود جای داده، با خانه و زندگی آنها چه کرده آیا اصلا چیزی باقی مانده یا خیر. از نیما و بهار و فرخی یزدی که شاعرانی غیر تهرانی بودند و گذرشان به این شهر افتاد بگیرید تا علی تجویدی و محمد نوری و روح الله خالقی که موسیقی آنها این شهر را جان دیگری بخشید، همه و همه در این کتاب حاضراند. نویسنده کتاب در مقدمه ی آن نوشته است:امیدوارم این مجموعه در کنار مرور لحظه های زندگی بزرگان در خانه هایشان، بتواند تصویر واضح تری از وضعیت فعلی خانه های مشاهیر به مسئولان ارائه کند و دستمایه طرح ملی برای نجات خاطرات و یادگارهای کسانی باشد که آثارشان بخشی از تاریخ خاطره جمعی و هویت ماست و آثار شورانگیزشان زندگی را برایمان قابل تحمل تر کرده است.