آفریقایی

افریقایی خودزندگی نامه ی مختصری از لحظات حساس دروان کودکی ژان ماری گوستاو لوکلزیو _برنده ی جایزه ی نوبل- است. در سال 1948 لوکلزیوی جوان به همراه مادر و برادرش اروپای ویران را پشت سر می گذارند تا به پدرش در نیجریه بپیوندند. پدرش یک دکتر نظامی است و جنگ باعث جدایی او و خانواده اش شده است. لوکلزیو با صدایی صمیمی و شاعرانه شور و شوق یک کودک از کشف آزادی تازه در ساوانای افریقا و همزمان عذاب او از کشف ذات استبدادی و اقتدارگرایانه ی پدرش را روایت میکند. قدرت و زیبایی کتاب در این در این است که هر دو کشف به طور هم زمان اتفاق می افتد. کتاب همانطور که به دوران کودکی نویسنده می پردازد اما همزمان ادای احترام نویسنده به مردی است که او در هشت سالگی در آفریقا ملاقات کرده است و هیچ وقت به طور کامل قادر نبود او را دوست داشته باشد.

نکوداشت های این کتاب نیز بر گذشته ی رو به زوال چنان دور از ذهن قرار می گیرید که هیچ خاطره ای، هیچ تلاشی برای احضار آن نمی تواند آن را بازگرداند. لو کلزیو در این کتاب، با شجاعت تلاش می کند تا زمان گمشده را فراخواند تاکید می کنند.