آفتاب خستگان

آفتاب خستگان، فیلمی که کارگردانش آن را به تمام بازماندگان انقلاب ها تقدیم می کند، یکی از نقاط اوج حرف های نیکیتا میخالکوف است که جوایز متعددی، ازجمله جایزه ی اول جشنواره ی کن و اسکار بهترین فیلم خارجی را در سال ۱۹۹۴ برای وی به ارمغان آورد. این اثر، با استفاده از لحنی پرنشاط و طنزآلود، که برگرفته از فرهنگ روسی است، تماشاگر را چنان مسحور می کند که وجه ی تراژیک و بی رحمانه ی آن در ذهن تکان دهنده تر می نماید. دنیای آدم هایی فروریخته و در دنیایی که به جای آن نشسته دیگر جایی برای آدم های پیشین پیش بینی نشده است و پس از چندی این دنیای تازه نیز فرو می پاشد و روابط انسان ها در میانه این تحولات چنان درهم می پیچد که سرانجامی جز فاجعه درپی نخواهد داشت.