
رنج های ورتر جوان
یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
ماهی • محمود حدادی

Johann Wolfgang von Goethe
یوهان ولفگانگ فون گوته، زاده ی 28 اوت 1749 و درگذشته ی 22 مارس 1832، شاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، انسان شناس، فیلسوف و سیاستمدار آلمانی بود.یوهان ولفگانگ در کنار پدر و معلم خصوصی اش بسیاری از معلومات، از جمله زبان های لاتین، یونانی، فرانسوی، انگلیسی و عبری را فرا گرفت.او در سال 1765 تا 1768 در لایپزیگ به تحصیل حقوق پرداخت و در آنجا به اشعار کریستین فورشتگوت گلرت علاقه پیدا کرد. پس از سال 1768، گوته به زادگاهش بازگشت و مدتی را نیز در دارمشتات گذراند.گوته پس از این که تعدادی از آثار بزرگش را به پایان رساند، در سال 1775 به وایمار رفت و در آن جا در سال 1776 تا 1786 وزیر حکومت شد. او سپس تا سال 1788 به ایتالیا رفت و در آن جا به تحصیل هنر و مجسمه سازی باستانی پرداخت. در سال 1788، گوته به وایمار بازگشت و تقریبا باقی عمرش را در آن جا گذراند، هرچند که زندگی او در آن جا با جنگ های ناپلئونی رو به رو شد. گوته در وایمار به تحصیل زبان های فارسی و عربی و همچنین قرآن پرداخت و شیفته ی اشعار حافظ شد. او یکی از برجسته ترین شخصیت ها در ادبیات آلمان و جنبش وایمار کلاسیک و همچنین رمانتیسیسم به شمار می رود. یوهان ولفگانگ فون گوته، یکی از مردان بزرگ فرهنگی سده های 18 و 19 اروپا و یکی از بزرگان ادبیات جهان است.

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
ماهی • محمود حدادی

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
نشر گویا • محمود حدادی

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
کتاب پارسه • محمود حدادی

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
چشمه • سعید پیرمرادی

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
کتاب فانوس • امیر معدنی پور

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
چشمه • سعید پیرمرادی

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
چشمه • سعید پیرمرادی

یوهان ولفگانگ فون گوته
نویسنده
نیلوفر • محمود اعتمادزاده (م.ا.به آذین)
مطالب مرتبط با یوهان ولفگانگ فون گوته

یوهان ولفگانگ فون گوته، شاعر و اندیشمند بزرگ آلمانی، زندگی خود را میان ادبیات، سیاست و دانش گذراند. از شهرت زودهنگام با «رنجهای ورتر جوان» تا آفرینش «فاوست»، دوستی با شیلر و شیفتگی به حافظ، با زندگی و میراث ادبی این نویسنده آشنا شوید.

در قسمت چهارم «اطلس ادبیات»، به آلمان سفر میکنیم؛ سرزمینی که از شاهکارهای گوته و شیلر تا قصههای برادران گریم و رمانهای توماس مان، ادبیات و اندیشه را به شکلی ماندگار به هم پیوند زده است.