احمد بن محمد ابن العریف

اِبْن ِ عَریف ، ابوالعباس احمد بن محمد بن موسی بن عطاءالله صَنهاجی ، فقیه ، محدث و صوفی مشهور اندلسی (۱۰۸۸- سپتامبر ۱۱۴۱م ) می باشد. از قبیله صنهاجه و خود از مردم المریه بود. پدر وی اهل طنجه بود و گفته اند که او را از آن روی «عریف » نامیده اند که در آن جا رئیس پاسبانان شب (صاحب حرس اللیل ) بوده است . ابن عریف را پدرش در آغاز نوجوانی به سبب تنگی معیشت نزد جولایی به شاگردی گماشت ، اما او از هر کاری جز قرائت قرآن و مطالعه کتاب بیزار بود، سرانجام پدرش ناچار با اشتغال او به کسب علم موافقت کرد. ابن عریف در المریه به آموزش قرآن و فقه و حدیث پرداخت ، سپس به تحقیق در وجوه قرائات و جمع روایات همت گماشت و در علوم ادبی از کتاب الفصوص فی اللغات و الاخبار تألیف صاعد بن حسن ربعی بهره ور شد.